zondag 14 mei 2017

08/05 - 14/05 Zariqiegui - Ages

Druk na het starten van de fotoreeks bovenaan op de knop  Show info  voor de opmerkingen.



Created with flickr slideshow.



14-05-17, 18:47 - Ronny Van Steen: Gisterenavond eerst de korte mis, de zegening duurde nog een uur extra. Volgens de priester een nooit geziene opkomst. Vele liederen, teksten in alle talen van de aanwezigen. Het duurde lang maar het was sfeervol. Achteraf met 4 peregrinos en de pastoor een wandelingske gemaakt naar restanten van een kasteel boven op een berg. Het bood een prachtig uitzicht op het dorp en de ooievaarsnesten met hun jongen, vlak boven onze herberg en een ondergaande zon.. De pastoor kon het niet laten van te blijven zingen. Hij zat blijkbaar goed in zijn vel. Halverwege de weg terug waren kinderen van op het kasteel over en weer aan het roepen naar een niet te spotten vriendje ergens in het dorp. Een leuk schouwspel in stereo. Na 28 km in Ages aanbeland, op aanraden van de Jan de vettige herberg voorbij gelopen tot in dit sfeervolle dorpje. Een zeer mooie oude herberg, en we zitten al enkele kilometers dichter bij Burgos, de bestemming van morgen. Daar blijf ik 2 dagen. Ik vermoed dat het de mooiste stad is op de Camino. Daar nog eens ne grote was doen en extra genieten. Ik huur er een kamer om weer wat bij te slapen. Vannacht weggelopen uit de slaapkamer en naar beneden geteend en op mijn thermarestje geslapen om ne geweldige snurker te ontlopen. We lopen constant op een nagenoeg vlakke hoogte boven de 1000 m. De wind maakt het extra fris. Bij het zien van de tekening op foto moest ik aan mijn thuiskomst denken. Ik weet niet waarom.😉 Seffens de pelgrimsmenu eten. Het leven is weer draaglijk. 

13-05-17, 16:55 - Ronny Van Steen: Gisterenavond was het feest in de stad. Een bandje wist van geen ophouden met spelen. 3u en half hielden ze het vol. Vele locals en pelgrims waren aan het dansen. Echt leuk om af te zien. Een pizza gaan eten met een Duits koppel, ne Fransman, Vittorio, Marcus en ik, even later schoof er nog een Italiaanse aan.. Een heel leuke avond. Na het eten was de band nog steeds aan het spelen en er werd nog steeds gedanst. Om 22u00 vuurwerk. Maar dan liggen pelegrinos al lang in bed. Korte trip vandaag : 22km. Het verbaast me dat er na 10 dagen (zij die in SJPDP startten) nog steeds mensen met blijnen of mank lopen. Tendinitis, ontstekingen ed. 
Heel veel wind uit het westen. Dwz, wind op kop. Ik zit in de albergue die Jan heeft aangeraden, de hospitaleros zijn Zwitsers. Een gezellige herberg. In de eerste grote herberg was er een heel grote toeloop. Onze herberg ging om 13u open. Wij ariveerden om 12u50, 5 minuten later, "completo". Ze hebben de afgelopen jaren de vloeren vervangen, volgend jaar zijn de bedden aan de beurt. Vandaag wat pech gehad. Mijn gps liep vast en moest de batterijen er uithalen om hem herop te starten. Ergens onderweg. Pas kilometers later zag ik dat mijn micro SD kaart er is uitgefloept. Mijn sporen heb ik nog maar geen kaart van Spanje. Klein ongemakske, ik loop wel verder op de gele pijlen. Marcus kookt ne spaghetti vandaag met een bolognaise saus, voorgerecht sla en tomaten en een yoghurt als dessert. Om 18u00 wordt iedereen aan tafel geblazen. Om 19u00 is het mis en pelgrimszegen. We gaan er met een select groepje naartoe. Hoe heilig kan ik worden?

12-05-17, 17:08 - Ronny Van Steen: Vannacht super geslapen. Op mijn matteke, naast Marcus. Hand in hand. Pas om 7u opgestaan, dat was lang geleden dat het zo laat was. Merci Petra voor deze welgekomen traktatie van weelde en luxe. Om 8u vertrokken. Eerst ontbeten in een cafeeke. 2 bocadillos, ne koffie en vers fruitsap. Heel de dag met Marcus gewandeld. 22km, niet te ver. Tot Santo Domingo de la Calzada. Eén van de voornaamste haltes op de pelgrimsroute. Bekend om zijn hanen in de kathedraal. Als die kraaien terwijl je binnen bent krijg je een voorspoedige pelgrimage. Maar ik kon niet blijven wachten. Om de 3 weken worden de hanen vervangen. De reservehanen zitten onder mijn raam van de herberg. Dat belooft weeral voor morgenvroeg. Bij onze aankomst was er heel veel volk voor de kathedraal. Er was net een processie. Weeral geluk dat we dat konden meemaken. Na de processie zijn Marcus, Vittorio en ik een Riojake gaan drinken met wat pinxtos. Ik had weerom reuzehonger. Om 19u hebben wij drieën afgesproken samen met Sabrina om samen te gaan eten. ...Mijn schrijven heb ik net moeten onderbreken want het regent weerom en mijn was hing buiten.... ik slaap op het onderste bed en heb de luxe een wasdraad te kunnen bevestigen aan het bovenste bed. Algemeen genomen treffen we het met de regen en de temperaturen. Al enkele dagen regent het pas als we al zijn aangekomen, op wat gezever na onderweg. Temperaturen schommelen tussen 12°C 's morgens en 26 overdag. Best te doen dus. Bijgevoegde foto geeft wat extra informatie, ik hoop dat je het kan lezen.

11-05-17, 20:16 - Ronny Van Steen: Vannacht ne zatte in de herberg. 1u45 had hij nodig om te douchen. Constant pratend tegen zichzelf. Iedereen lag al in bed. Een dame vroeg of hij stil kon zijn en zwijgen. Hij was van goede wil en ging dat doen. 15 min was hij zich aan het verontschuldigen. De dame verdween dan maar en hij was terug helemaal zichzelve.... constant pratend. Op de duur was een deel van de slaapkamer, 24 X 2 = 48 bedden, er mee aan het lachen. Om 4u was hij er weer, gelukkig maar voor een half uurtje. Nu slaap ik in Nájera. Een zaal van 90 bedden. Geen plaats voor de rugzakken. Chaos. 2 douches en 2 toiletten voor de mannen, hetzelfde voor de vrouwen. Koud water. De slaapkamer stinkt naar zweet. Beneden de hygiënische verwachtingen. Mijn oordoppen liggen klaar onder mijn kopkussen. Ik hoop dat ze niet gestolen worden want dat is hier een kostbaar goed. Onderweg een broodje gegeten. Barbara van de US kwam bij me zitten. Ze zat er helemaal door. Moe, wat doe ik hier, een jaar geleden is haar man gestorven. Onderweg wel fijn gepraat. De herberg was er wat te veel aan. Ze heeft dringend een goede nachtrust nodig. Die kans schat ik in als nihil. Vanavond ne paella gegeten en met Marcus, Petra, ook een Duitse, en Vittorio op een terras beland. 

Me even moeten terugtrekken want de stapmaten, de Jan, Marc en Michel belden. Dat doet altijd goed. Nieuws van het thuisfront. Kletsen met de mannen zonder op uw taalgebruik te moeten letten. 'k Was helemaal in mijn element. Het is weer beginnen gieten. Dwz, mijne was terug kletsnat. So wath.

11-05-17, 22:29 - Ronny Van Steen: Verrassingske, Petra, de Duitse huurt een appartement. En nodigt Markus en mij ui om in het appartement te slapen. Bad, douche, wasmachine...Alles. We zijn er op ingegaan. Misschien slaap ik wel fantastisch. Ik ga er nu van genieten. Slaapwel.


10-05-17, 20:07 - Ronny Van Steen: Het kan hier goe fout gaan lopen... 80 cent voor een glas rioja.

10-05-17, 17:57 - Ronny Van Steen: Er zat iets fout in de lucht vanmorgen. Af en toe ging er een wekker af, ook de mijne om 6u, maar niemand stond op. Geen beweging in de slaapzaal. Nog nooit gebeurd. Een korpulente dame was goedgemutst, uitgeslapen, maar was zich van geen kwaad bewust dat haar boomzagerij de ganse zaal wakker had gehouden. Om 7u kwam er pas leven in de brouwerij. 7.15u de baan op. Het regende. Richting Logrono, 28km, maar door de slechte nachtrust ging ik de etappe in 2 splitsen. Twee keer gestopt voor een koffieke en bocadillos om niet te vroeg aan te komen. Daar ik goeie benen had en toch nog te vroeg in Virgen de las Cuevas was het plan aangepast en besloten door te lopen naar de poort van de Rioja. Logrono. In de eerste van de 7 herbergen had ik al plaats. Na de gebruikelijke douche en was, een bar met pinchos gezocht. Ik heb me laten gaan. Karolien is achtergebleven om te wachten op haar vriendin. Bewonderenswaardig, en misschien eigen aan haar beroep, verzorgende, sociale sector, toch hoop ik dat ze haar eigen Camino gaat lopen met goedkeuring van haar vriendin. Ze wou eigenlijk in Logrono vertrekken. Ik ben zeker dat ze een goede keuze gaat maken... tijd brengt raad...(zei een oude wijze man). Sabrina is een dorp vroeger gestopt, ik wou verder maar hoop haar terug te zien want we waren bijlange nog niet uitgepraat. Zoals eerder gezegd loop ik liefst alleen, in stilte. Maar dat is onmogelijk geworden door de massa volk. Een dame van Texas tegengekomen. Haar Camino liep ze enkel om religieuze redenen. Haar doel was recht naar de apostel Saint Jacques, zonder omwegen. Niets mis mee. Ze was blijkbaar goed in form. Geen lichamelijke kwellingen. In Virgen de las Cuevas gingen we uit elkaar. Ik vroeg of ze hier bleef slapen. Neen, ze nam de taxi naar Logrono om zeker te zijn van een bed. Blijkbaar was het toch ieder voor zich en God voor ons allen. Er lopen hier fijnere mensen rond, al dan niet gelovig. Meer en meer olijfbomen en terug meer wijngaarden van de Rioja, een zeer lekker wijntje en zeker niet te duur. Ik loop stillekes terug naar de refuge. Mijne was terug gaan uit wringen want het heeft net gegoten. Pech dus. Dubbel werk, ik denk niet dat ik hem nog tijdig droog krijg. Morgen waarschijnlijk naar Nájera. 31 paaltjes. Als de benen het toelaten. 


09-05-17, 21:06 - Ronny Van Steen: 5u55 opgestaan, gegeten, slaapzak ingepakt, botinnen aan en weg om 6.15u.. Geen asfalt. Half verharde wegen. Het ging goed vooruit. 30 km door graanvelden gewandeld met mooie uitzichten. Om 8u had ik er al 9km opzitten. 2 koffiekes gedronken in een tankstation, nog eens gegeten en alleen verder. De laatste dagen loop ik heel veel alleen, maar ik geniet ervan. Af en toe een klapke met ne passant, maar toch blij als ik weer alleen ben met het kraken van mijn botinnen bij iedere stap op het grind, en het tikken van mijn stokken. Al meer dan 1 miljoen keer, terapeutisch. Heel veel vogels die het beste van zichzelf geven. De blacksmith vlak voor de wijnfontijn bezocht, een warme eenvoudige man. Even iets gedronken aan de wijnfontijn, verplicht nummer en verder. "Stap ze" zoals de Jan me dikwijls zegt. Bewonderenswaardig dat men gratis wijn aan de pelgrims aanbiedt. Dank u wel. Vanavond gegeten met Sabrina, uit Gent, we komen elkaar de laatste dagen dikwijls tegen, en al leuke klapkes mee gedaan. Meestal treffen we elkaar in dezelfde refuge. Karolien, een Belgische die ik net leerde kennen, een leuke jonkster, nen Duitser, Markus die ik al dagen tegenkom, meestal onderweg in een cafeeke, en nen Italiaan Vittorio Riva. Ne leuke gast. Met de meiden boodschappen gedaan, samen de groenten gekuist, met Vittorio aan de kookpotten. 2 fleskes wijn erbij en het was weeral feest. Ik wou gaan slapen in de refuge die wordt open gehouden door Belgische vrijwilligers maar hij was al volgeboekt. Om 12u00 was hij "complet", ik arriveerde om 15.00u. Er is op het kruispunt waar een dame trekzak speelt een 4de route bijgekomen. De Camino barst uit zijn voegen. Om 5u vertrekken er al pelgrims om zeker te zijn van een slaapplaats, dikwijls stappen ze een korte route. De herbergen zitten soms al vol om 12.00u. Ieder jaar meer pelgrims, het slibt dicht. Het is net beginnen regenen, morgen en overmorgen is er ook regen voorspelt. Mijn bedoeling was morgen 30km naar Logrono. Misschien maak ik er 2 tochten van als het te veel regent. Niks moet, alles kan. Slaapwel.

08-05-17, 18:12 - Ronny Van Steen: Weten jullie nog een tijdje geleden dat ik prins Laurent heb gezien ? Wel, ik zit in Lorca. Een herberg die werkt met mensen met een geestelijke beperking. Een Chineseke schrijft me in en zegt: "Hey jij bent Belg, een 10 tal dagen geleden is iemand van de koninklijke familie hier bij ons iets komen drinken". Hierbij stel ik dat het bewijs is geleverd. Ik had dus geen zinsverbijstering, mijn verhaal was niet verzonnen ! 
Mijn benen wilden me vanmorgen iets zeggen. "Je kan lopen zover je wilt, maar het tempo moet zakken". Het koppeke erbij gehaald en in onderling overleg werd het plan aanvaard, goedgekeurd en perfect uitgevoerd. Een goei 26 paaltjes. 



Het werd warm, meer dan 26°C. Een oude man stak schuin de straat over, liep recht op me af, ging vlak voor me staan en keek me strak en diep in de ogen. Ik stopte. Hij maakte een kruisteken, het had meer iets weg van een zegening, en wenste me een Buen Camino. Met veel eerbied en respect en een vriendelijke lach op zijn gezicht. Mijn haar op mijn armen en benen stond direct omhoog. Het gebeurde uit het niets en overviel me. Het hield me nog lang bezig tijdens het wandelen. Indien ik hem had proberen uit te leggen dat ik geen heilige ben, was me dat zeker niet gelukt, zelfs zonder taalbarrière. Mijn gevoel zegt me dat hoe zuidelijker je gaat, de mensen meer gelovig zijn. Ik kan me vergissen. 
We zijn enkele dagen weg van SJPDP en je ziet meer en meer mensen de taxi nemen. Sommigen geven ook op. Een Ier met kapot gelopen enkels vertelde me dat hij moest stoppen. Een Duitser met een husky moest naar de dierenarts. Het beest was volledig uitgedroogd en kreeg calium toegediend. Beter zou hij zelf ook naar de dokter gaan, want naar mijn mening liep hij schever dan zijn hond. Ik ben blij dat ik Catchoe heb thuis gelaten. Soms stuur ik in stukken foto's en berichten door. Ik maak zoveel mogelijk gebruik van WiFi. De kosten wat drukken. Salu.

zondag 7 mei 2017

01/05 - 07/05 Hagetmau - Zariquigie

Met na het starten van de fotoreeks bovenaan op de knop  Show info  te drukken komen de opmerkingen van de Ronny mbt de foto tevoorschijn.



Created with flickr slideshow.




07-05-17, 16:51 - Ronny Van Steen: 6u10 opgestaan, 7u vertrek. Nen Ier vroeg of hij mocht mee stappen. En weg waren we. Over de Camino gepraat, de kinderen, zijn dochter ging bevallen, en de brexit. Hij was voorstander. Te weinig democratie in Brussel vond hij. Er is iets voor te zeggen.Te veel Merkel en Hollande. Op de Camino is er dikwijls een groot respect voor andere meningen, ook al staan ze haaks op elkaar. De kapel waarvan gisteren sprake hebben we niet gevonden. Jammer. Pamplona binnenlopen is indrukwekkend met zijn oude ophaalbrug, met het mechanisme. Een zeer sfeervolle stad. De kathedraal bezocht, het laatste stukje van de mis nog bijgewoond. De straat waar 1 maal per jaar de stieren doorlopen (te zien op een foto) en in het office de tourisme een lijst gekregen met goede pinxtos barren. 2 heel lekkere tapas gegeten met een colake. Sorry Patrick, daarna nog 10km voor de boeg. Mooie wandelpaden met dikwijls mooie vergezichten. Aangekomen in Zariquiegui of Zarikiege, Spaans en Baskisch, in die volgorde. Ik was één van de laatste die ze toelieten in de herberg 
Oeps, op het verkeerde knoppeke gedrukt, te vroeg verzonden, ik ga verder. Velen mochten nog 6 km doorlopen. Soms moet je gokken, te lang in Pamplona blijven hangen kan betekenen dat je moet doorlopen om te overnachten. Ik ben er 2u30 verbleven, lang genoeg om toch een leuk deel van de stad te leren kennen, maar het had geen kwartier langer moeten duren of ik was ook te laat. Velen die in SJPDP vertrokken zijn lopen op blaren en met ontstekingen waardoor hun snelheid veel lager ligt dan mijn snelheid. Na Pamplona, op die 10 km zeker nog 10 man voorbij gegaan. 5 man na mijn aankomst zat de keet vol. Het is een half slagveld van kreupelen en het stinkt overal naar zalf. Dat stadium ben ik gelukkig al lang voorbij. 

06-05-17, 17:45 - Ronny Van Steen: Samen met Conny ontbeten. Dan afscheid genomen. Ik hou het hier kort. Larrasoaňa. 28 km. Op het dorpsplein is een plaatselijk feestje in een tent. Accordeonmuziek, gezang, spaghetti en paella. Ik ben me gaan inschrijven in het restaurant, de pelgrimsmenu. 12 € om 19u vanavond. De herberg is heel bescheiden. 1 douche/wc per 16 man. Beneden moeten de tentgangers daar ook nog bij. Het is dus aanschuiven geblazen. 's Morgens ben ik altijd vroeg weg. Stap lange stukken en ben bijgevolg bij de eersten die aankom. Nr 37, bed 37. Ik kon me snel douchen. Onderweg gestopt in Zubiri, een pint, ne grote droge saucisse en een fleske water in een café/winkel gekocht. 4.5€. Een half uurtje op het terras gegeten en gedronken, en terug weg, nog 5 km te gaan, dat lukt wel na een biertje. Met Dario en Dingske gestapt. Dario 32 jaar, Dingske schat ik 27. Ze wil iets doen met theater of dans of zoiets. Dario heeft zijn werk opgezegd en heeft nieuw werk gevonden maar wou pas in september terug starten. Ne guitige kerel. We kwamen langs een oude bouwvallige kapel. We stopten er even en een man van mijn leeftijd was ze alleen aan het verbouwen. Weer ne Zuidafrikaner. We praatten beide in het Nederlands, in Spanje, onze origine, 9000km van elkaar. Dario en Dingske keken raar op toen ze plotseling de conversatie niet meer konden volgen. Ik moest uitleg geven. Overal zamelde hij geld in. Een echt monnikenwerk. Hij was echt heel gepassioneerd. Je ziet hem en de bouwval (niet de kerk) op de foto's. Het beeldje hebben ze te voet uit Parijs naar daar gebracht. Morgen ligt er even uit de route een andere kerk die je volgens hem zeker moet bezoeken. Als de nonnekes je daar zien moet je als pelgrim, nu in Spanje pelegrino, de klok gaan luiden als teken van je komst. Ik ga de kapel zeker zoeken. Er staat daar ook een zeldzaam beeld van Jozef (meestal is het Maria) met kindeke Jezus op de arm. Er was nog een jonge pelgrimme die er al 2 weken halt hielt om hem te helpen met administratief werk. Zomaar. Ik vind dat straffe dingen, je camino zomaar onderbreken omdat een man je dat vraagt. Ik heb even gedacht om hem een dag te gaan helpen maar vind de moed en energie niet. Het wringt wat in mijn koppeke. Een kleine financiële sponsering maakt dat niet goed.

05-05-17, 18:34 - Ronny Van Steen: Geen WiFi. Pittig daggeske. 25 km. Ik zit in Roncevalles. Deze ochtend waren vele pelgrims om 5u al aan het rommelen. Ik ben met oordoppen blijven liggen tot 5.45u. Alles opgetrommeld, gegeten en om 6.15u was ik aan het stappen. Ook Conny liep mee. Haar rugzak organisatie is perfect en heeft maar 15 min nodig om vertrekkensklaar te zijn. Het was zelfs vrij warm, zelfs in mijn T-shirt had ik geen kou. Ik denk dat we als eersten op pad waren uit onze herberg. Als je een uurtje later over je schouder keek kwamen ze in hoog tempo aangevlogen. Er kon er zelf nog ene fluiten. Ik probeerde mijn krachten te sparen. Met momenten vlogen ze voorbij, zelfs al was het heel stijl. Hoger gekomen stak er wind op, zeg maar stormachtig. Het werd stompen naar boven en beuken tegen de wind. Ik werd soms tot stilstand geblazen of 2 m opzij. Op een gegeven ogenblik keek ik achterom en zag een jonge vrouw van de baan worden geblazen, van het asfalt af, de zijberm in naar beneden. Even tevoren was het een afgrond, het kon veel erger zijn afgelopen dan een paar schrammen. Heel even regen. Maar gelukkig was het zicht zelden beperkt. Prachtige bergen en soms lager gelegen wolken. Om ter mooist. Het was Ronnykesdag. Hoe dichter bij de top, hoe meer snelwandelaars ik terug tegenkwam. Geen gefluit meer, afgepeigerde gezichten. Zelfs nu om 18.00u komen er nog binnen gestrompeld. Jan had het op voorhand gezegd, ge gaat nog wat zien. Seffens eet ik de laatste keer met Conny. Morgen neemt ze de bus terug, dan naar de vlieghaven en terug naar Alaska. Ze is al 4 keer tot SJPDP gewandeld. Een straffe madam. Ze droomt al van een volgende tocht. Ik zal haar echt missen. Ze is een goede vriendin en de perfecte secretaresse. Dank u Conny voor de mooie tijd samen. Het was tof. In de herberg kunnen ze een paar honderd man aan. Slaapcompartimenten per 4 personen. Op mijn kamer een Italiaanse freule, een vrouw van Gent en ne Zuidafrikaner. Hij heeft deze Camino al eens gelopen met zijn vrouw. Met tranen in de ogen vertelde hij me dat ze in december is overleden. Hij doet dezelfde Camino nu alleen over. Een nieuwe stapgezel? De komende dagen zullen antwoord bieden...

⟻ Vézelay 920 km 

↦ 800 km Santiago de Compostela
↦ 925 km Finisterre
↦ 1142 km Porto  

04-05-17, 16:18 - Ronny Van Steen: Ben in SJPDP. De laatste dag in Frankrijk. Morgen steek ik de Pyreneeën en de grens over. Het weer ziet er voor morgen redelijk goed uit. Wel kans op wat regen. Als het zicht maar niet de ganse dag slecht is, dat zou ik erger vinden. Ik wou vandaag nog 4 km doorlopen maar alles was daar volgeboekt. Ik heb een uur aan de gemeentelijke refuge gezeten om zeker te zijn van een goedkope slaapplaats. Gelukt. Een grote slaapkamer. Waarschijnlijk gesnurk en zal mijn oordoppen maar klaarleggen. Vermoedelijk ben ik de enige die er al wat kilometers heb opzitten. Niemand heeft zich bij aankomst gewassen, aan de wasdraad hangen enkel kleren van mij, ben de enige met vuile bottinnen, veel mensen lopen de straten met blinkend brandnieuw materiaal... Het is één en al attractie met veel luidruchtige opgewonden nieuwe pelgrims. Ze komen plotseling uit alle hoeken en kanten gekropen. Er zijn 3 verschillende routes bijeen gekomen, maar ik zie voorlopig geen pelgrims die er al een stuk hebben opzitten. Een nieuwe ervaring. Vanaf nu zal het anders zijn. Meer volk en in Spanje moet/kan je je overnachting niet reserveren. Ik denk morgen misschien door te lopen voorbij Roncevalles, alhoewel...daar is een historische refuge. Ik zal nog zien. Nog iets over vandaag. Een mooie trip van 24 km. Maar dikwijls op gehoors afstand van een D-weg. Ik heb een stuk met Conny gelopen en leuk gepraat. Morgen loopt ze haar laatste dag. Ze had het vanmorgen al wat lastig. Hopelijk vind ik haar seffens nog, misschien kunnen we nog samen iets eten. Altijd leuk met een oude rot in het vak op stap. Tot later.

03-05-17, 18:17 - Ronny Van Steen: Ostabat. We zitten dus in Baskenland in de oudste refuge op de Camino. Dank u Jan voor deze info en de updates van de weerberichten in de Pyreneeën. Geen WiFi, dus morgen pas de rest van de foto's. Ik heb me laten gaan. Gelukkig bestaan de filmrollekes niet meer en is het digitaal. GEEN regen vandaag! Na een dag als gisteren, héél aangenaam. In de ochtend veel bewolking, maar die verdween deels tijdens de dag. De meeste bomen verloren hun bloesem op enkele koppigaards na. Op de hoger gelegen plaatsen is er nog wel bloesem. Ook de vliegen deden hun intrede. Rond elven een koffie gedronken met Conny en Adriaan, en verder alleen op pad. Een steile berg opgeklauterd, .... een weids uitzicht, DE PYRENEEËN, met tranen in de ogen gewandeld... en blijven staan kijken. En opnieuw staan kijken. Zo mooi, zo onbeschrijfelijk mooi. Is het vermoeidheid, de kilometers, adrenaline, Le Chemin. Het kan me niet schelen. Het doet iets met ne mens. Een topdag. Iedereen heeft trager gelopen. We hebben er allen veel langer over gedaan. Genoten. Je kan het niet vastleggen op foto. Het zit in 't koppeke. Enkel wie de Camino gelopen heeft weet waarover ik praat. Ik zit in de helft van mijn Camino. In Ostabat is een winkeltje van niets. We hebben brood, pasta, blik tomaten, blik groenten, kaas, 300 gr pyreneese ham gekocht. Look heb ik nog in mijn rugzak. Als tapa droog brood olijfolie en zout. Een fleske wijn. Er kwamen nog 2 Franse freules binnen gewandeld, die kopen nog een blik tomaten en eten mee. Hoe simpel kan het goede leven zijn.


                      Quand le soleil dit bonjour aux montagnes - Marceau Camille

02-05-17, 17:20 - Ronny Van Steen: 7u vertrokken. Slagregen op kop, bij momenten stevige wind, slijkpaden die kleine beekjes werden, doorweekt van het zweet van de soms erg stijle stukken bergop, en een stevige tred erin houden om niet te veel af te koelen tijdens het dalen. En dan de naam van onze njamnjamdodo, "La Rève". 
Het is dan ook een droom als je aankomt. Mijn geest is geen sociale instelling, het vroeg soms stevige inspanningen van mijn lichaam. Maar mijn lichaam is goe bezig. Vandaag toch ook op karakter moeten lopen. Een stuk afgesneden langs de baan. Maar toch nog in 1 ruk 25 km gelopen. Mijn poncho en mijn regenbroek handgewassen om morgen geen onaangename geurtjes te hebben, mijn kleren zitten in de wasmachine en gaan straks in de droogkast. Aan de keukentafel een zalige pint gekregen van de gastheer. Gedoucht en nu lig ik op mijn bed te recupereren. Whatsappeke, en seffens een boekske lezen op mijn e-reader. Voor morgen is er beter weer voorspelt. Gelukkig, zo moet je niet te veel dagen op een rij hebben. Gisteren is er nog sneeuw bijgevallen in de Pyreneeën. Ik ben curieus of we het hoge pad mogen/kunnen nemen. Ik heb door de weersomstandigheden geen foto's genomen met mijn gsm. Ik trek er een paar van het lcd scherm over van mijn fotoapparaat. Mindere kwaliteit dus maar beter dan niets.

01-05-17, 21:53 - Ronny Van Steen: Aangekomen in Orthez. Vanmorgen vertrokken in gietende regen met veel wind. Koude handen, de pas versneld om het warm te krijgen. Pas tegen 10.30 u liet de zon zich af en toe zien. 29 km gelopen, heel goei benen. Na de middag kon ik soms weer een glimp opvangen van de Pyreneeën. We dachten dat we bij de zusters Clarissen konden eten, maar nee dus. Maar den heilige Jacobus werkte mee, en een wonder geschiedde. Om 16u ging er ne Carrefour open, den eerste mei nog wel. Pasta pesto. Niet slecht na zulk een dag. Om 17.30 u zijn we naar de vespers geweest. Altijd sfeervol en een moment van bezinning. Een klein defaultje, er was 1 non die erg vals zong. En dan nog een schoon verrassing van de Jacobus,...Veronica kwam in 't laat binnen gewandeld. Een spraakwaterval, met wat een enthousiasme vertelde ze haar Camino. Adriaan, Conny en ik hoefden het eerste half uur maar te luisteren. Die is helemaal in de ban. Even later belde Lieve. Mijne maat, den Hugo is vandaag vertrokken naar de Zwarte Madonna in Polen. Ook te voet. Zijn eerste overnachting is in Hemiksem bij ons thuis. De Jan was er ook en stuurde een fotoke van hen op het terras. Ik had er wel even willen bij zijn. Het zag er gezellig uit. Ik heb al dikwijls hulp gekregen onderweg, en ik ben zeer blij dat Lieve een avond hospitalera wil spelen voor mijne maat. Ook Hugo zijn avontuur is te volgen op zijn blog. Of op janswandelblog vind je ook een link. Voetstappen in Vaderlandsche bodem. Salu. Het is al veel te laat. Morgen om 6u opstaan.

Morgen (dinsdag) stapt onze Pelgrim waarschijnlijk St. Palais voorbij. Vanaf daar in Frans Baskenland begint het serieuze werk. Althans dat was mijn mening na de Landes toen ik op de via Touronensis, St. Palais op weg naar Ostabat passeerde. Ik hoop dat het niet stoort maar ik geef even mijn dagverslag door toen ik aan de Pyreneeën begon.

° etappe 53 - 28km naar Ostabat 

Gisteren hebben we ons een beetje misrekend met de boodschappen. In dat dorp was er dus niks te zien. Nog geen bakker. Niks niks niks. De JC had geen avondeten, ik had nog een eenpansgerechtje en een pakske soep. De ijskast in die 'Studio' was leeg. JC is dan een stuk brood gaan bedelen in de geburen en met een pakske rijst hebben we toch nog iets in elkaar geflanst. 

Vanmorgen dus ook geen eten en ik heb tot in St Palais moeten stappen om iets te kunnen eten. Als je zo mager zijt geworden zit ge direct door uw reserves dus ik was blij dat ik een Aldi vond om iets te kopen. 

JC heeft gevlogen denk ik. Om 7 uur vertrokken en om 2 uur belde hij al dat hij een plaats in de gite van Ostabat had gereserveerd. Toffe kerel, dat is het voordeel dat hij wat rapper loopt. Hij is er overal de eerste. Jammer dat hij morgen zijn laatste trip doet. 't Was verdorie zwaar vandaag, amai ! Tot in St Palais was het nog te doen maar vanaf daar tot in Ostabat was het afzien. 15 km klimmen en dalen op wegeltjes die vol lagen met dikke keien. Glibberig want het was aan het regenen. En klimmen dat is hier niet gewoon bergop. Stap voor stap de wandelstokken goed neerpoten en je er dan aan optrekken. Klimmen is nog het minste maar het afdalen is nog zwaarder. Je moet je constant afremmen of je vliegt met je cirkus tegen de grond. Maar de omgeving maakt het de moeite waard. Je kijkt je de ogen uit je kop. Gewoon prachtig die vergezichten. Voor het eerst heb ik de gieren zien vliegen rond de bergen. 't Zijn net zweefvliegtuigen die langzaamaan naar omhoog cirkelen. De buitenste slagpennen zo een beetje gekruld en maar zweven. Alsof het hen geen enkele moeite kost. 
Om 5 uur kwam ik aan op de gite. De oudste gite op de Camino. Mooie oude hoeve. De beheerder had al een fles rosé, een fles porto en een fles muskaatwijn klaarstaan om te aperitieven. Sympathiek en maar 11 euro om te overnachten. De vliegen nemen we er bij. 

Op de gite hier zijn er nog andere pelgrims. Een Fransman uit de Elzas. Een jong manneke van 19 jaar uit Dusseldorf en een koppel Fransen. Naar hun accent te horen komen ze uit Marseille. Hier in Ostabat komen de 3 grote St Jacobswegen tesamen. Tours, Vézelay en Arles. Ik ga meer volk tegenkomen nu denk ik. Ik ben benieuwd voor morgen. Dan zit ik in St. Jean Pied de Port, mijn laatste stop in Frankrijk. 't Is gevlogen de tijd. Mogelijk las ik nog een stop in voor ik de grens oversteek. We zien wel, niks moet. Het doet me plezier al reacties te krijgen op mijn blog van mensen die ik onderweg ontmoet heb. Dat is iets speciaals voor mij. Het geeft de extra touch die maakt dat mijn voettocht onvergetelijk wordt. Het geeft me extra motivatie om deze reis te voltooien. Het is ook mede door deze mensen dat deze tocht voor mij onvergetelijk zal blijven. Verder wil ik iedereen nog eens een merci zeggen voor de reacties, smskes en mailkes. Ook dat maakt het voor mij zo bijzonder. Ik ga erin kruipen. Ik ben wel redelijk moe nu na die inspannende trip van vandaag. Morgen St Jean Pied de Port ..... We komen dichter. 

Jan 


Created with flickr slideshow.